Projekt przebudowy i aranżacji wnętrza pijalni alkoholu w parku im. Adama Mickiewicza na funkcję społeczno-edukacyjną dla seniorów oraz dzieci i młodzieży

Historia tego domu sięga roku 1937, kiedy to został otwarty jako pijalnia, przekształcając się z biegiem lat w miejsce o wielu obliczach. W czasie II wojny światowej służył jako restauracja dla Niemców, a po zakończeniu konfliktu przekształcono go częściowo w mieszkanie jednorodzinne, by w latach 60-ch stworzyć tam świetlicę, w której można było grać w ping-ponga. Świadectwem tych czasów są wspomnienia mieszkańców, którzy opisują atmosferę tego miejsca w latach dzieciństwa, pełną śmiechów i przyjaźni, zanurzając się w chwilach pełnych magii i spokoju. Jednak, po zmianach zachodzących po 1990 roku, budynek również zmienił się. Po funkcjonowaniu prywatnego baru obiekt popadł w ruinę, co jest powodem smutku dla wielu, którzy związali z nim swoje wspomnienia. Współcześnie, mimo swego upadku, ten niegdyś tętniący życiem kawałek historii, budzi refleksję nad zmieniającym się obliczem miasta.

Praca licencjacka, poświęcona rewitalizacji pijalni, kieruje uwagę na potencjał wykorzystania budynku na rzecz społeczeństwa. W trakcie poszukiwań tematu przeprowadziłam badania w miejscach zaniedbania, poszukując istotnych społecznych problemów wymagających rozwiązania. Moją uwagę przyciągnął zaniedbany budynek przy popularnym placu zabaw, zwłaszcza jego taras, na którym konstrukcja krokwi tworzyła fascynujący wzór sufitu, stanowiący dla mnie inspirację do dalszych eksploracji.
Odbudowa budynku nie tylko przywróciłaby miejsce, gdzie mieszkańcy mogą się spotykać i wspólnie spędzać czas, ale również generowałaby nowe możliwości zatrudnienia i przedsiębiorczości. Ponadto, odnowiony budynek mógłby stanowić centrum edukacyjne, oferujące miejsce dla warsztatów, szkoleń i działań edukacyjnych, co wspierałoby rozwój kompetencji i umiejętności mieszkańców. Wreszcie, jego przywrócenie do życia mogłoby także przynieść korzyści psychiczne i emocjonalne mieszkańcom, ożywiając wspomnienia przeszłości i tworząc nowe, pozytywne doświadczenia. To miejsce stałoby się symbolem odrodzenia i wspólnoty, przyczyniając się do budowy silniejszych więzi społecznych wśród mieszkańców.

Podczas przebudowy budynku postawiłam sobie za cel zachowanie tych elementów, które przetrwały jeszcze od lat 30-tych. Uważam, że takie podejście pomoże stworzyć powiązanie między nowym budynkiem a starym, co z kolei wesprze pamięć tego miejsca. Nadają one budynkowi unikalny i atrakcyjny wygląd zewnętrzny, co przyczynia się do poprawy wizualnego odbioru i podniesienia prestiżu obiektu. Jest to szczególnie ważne w przypadku budynków przeznaczonych do użytku publicznego lub komercyjnego, gdzie wygląd zewnętrzny budynku może bezpośrednio wpływać na percepcję odwiedzających i klientów. Elementy dekoracyjne przyczyniają się do stworzenia harmonijnego i zrównoważonego architektonicznego wyglądu budynku. Mogą służyć jako akcenty, podkreślając określone części elewacji lub wnętrza, co sprawia, że budynek staje się bardziej wyrazisty i interesujący. Przyczynia się to również do stworzenia spójnego obrazu architektonicznego, który przyciąga uwagę i wywołuje pozytywne emocje u obserwatorów.

Aranżacja